Hepimiz çevremizden
‘Günde 15 saat çalışıyorum, yıllardır 1 puan bile
arttıramıyorum’ diye umutsuz cümleler duymuşuzdur.Hatta bazen
kendimiz bile söyleniriz.’Ben çalıştığım şeyleri
hatırlamıyorum’,’Ben zaten kazanamam’,’Hayatımdan bezdim,benden
daha mı önemli?’,’Bir sonraki TUS’u hedefliyorum’,’Bak okul
birincisi bile kazanamadı,ben nasıl kazanayım?’,’Adam klozetin
üzerinde bile çalıştı,uyumadı yine kazanamadı ben napiiim?’…..Ve
sonunda yarışa 1-0 yenik başlarız….
Arkadaşlar önce
içinde bulunduğumuz durumu kabullenip, çevremizde yada kendimize
ait olumsuz TUS örneklerini bir kenara bırakıp yeni bir sayfa
açmalıyız.Zor ama aşılması imkansız olmayan bir sayfa…
İlk yapmak
gereken şey masanın başına oturmakJAma
tüm ruh ve bedenimizle… Hiçbir dış stimülatör bizi bundan
ayırmamalı.
’Benim param
yok’,’Ben ailemle papazım’,’Evde çocuğum ağlıyor, nasıl
çalışayım’,’Hava güneşli bu havada çalışılır mı’,’Çok yorgunum,
yarın yapsam olmaz mı’,’İnternlük çok ağır,biraz daha vakit
geçsin sonra başlarım’ vs gibi dünya işleri ve düşüncelerini
ekarte etmeliyiz öncelikle.
TUS İŞLERİYLE DÜNYA
İŞLERİNİ BİRBİRİNE KARIŞTIRMAYIN!!!!!
TUS İŞLERİ AYRI,DÜNYA İŞLERİ AYRI J
Sonuçta içinde
bulunduğumuz durumu değiştiremeyeceğimize göre biran önce
KABULLENİP çalışma ortamı oluşturmalıyız. Mesela ev kalabalıksa
kütüphanelerde çalışmak gibi…
Ortam sağlandıktan
sonra ne çalışacağımızın planı yapılmalı. Mesela patolojiyi ele
alalım. Önce konu çalışmadan kabaca TUS ta patolojide neler
sorulmuş bakmak gerekir.Çok vakit kaybetmeden sadece
başlıklarıyla…
Sonra konu çalışmak
gerekir.Sağlam kaynaklardan.Seçilecek kaynak çok uzun yada çok
kısa olmamalı,TUS’a yönelik olmalı,soru yanıtlatır olmalı ve
kolay tekrar edilebilir olmalıdır.Mesela dershane notları
gibi...
TEXT BOOK OKUMAK SON
SINIF İŞİ YADA TUS’A KISA ZAMAN KALMIŞSA YAPILACAK İŞ DEĞİLDİR.
Uzun olmaları,önemli yerleri genellikle vurgulamamaları ve
tekrar edilmeleri zor olduklarından son zaman kaynağı
değildirler.
Çalışırken sadece
okumak yeterli değildir.Kortekse göndermedikçe çalışmamızın
hüsranla sonuçlanacağı aşikardır.Peki nasıl korteksimize
gönderebiliriz??? Konuyu okuduktan sonra kendimize o konuyla
ilgili majör sorular sorarak rahatlıkla gönderebiliriz.Mesela
hücre hasarı çalıştık.Kabaca ‘Hücre hasarının en sık nedeni
neydi?,Reversibl-irreversibl değişiklikler nelerdi?,Nekroz-apopitoz
farkları nelerdi?,Nekroz tipleri ve ana özellikleri nasıldı’ vs…
sorular sorarak o konuyu gerçekten çalışmışmıyız diye kontrol
etmeliyiz.Zaten cevap alamıyorsak sınavda da o konuyu
yapamayacağımız bellidir.Eğer kendimize soru soramıyorsak
çalışmayı ve önemli yerleri bilmiyoruz demektir ve bir
profesyonel yardım almamız uygun olacaktır. Dershane gibi.Eğer
soru sorabiliyor ama cevap alamıyorsak sadece gözler
okumuş,korteksle bağlantı kurulamamış demektir.Sorulara cevap
verebilene kadar sormalıyız.
KORTEKSE GÖNDERMEK EN
ÖNEMLİ BASAMAKTIR!!!!!
Çalıştıktan sonra
ekstra sorularla bilgimizi kullanmayı öğrenmeliyiz. Her şeyi
bilmek soru çok soru yaptırmaz. Önemli olan bir diğer şey ise
BİLGİYİ KULLANMAKTIR. İşte bilgiyi kullanmayı ekstra soru
çözerek yapabiliriz.
Son şey ise TEKRAR
dır.Tekrarsız TUS olmaz.Şimdi çalıştığınız şeyi sonra unutmak
çok fizyolojiktir.Şunu unutmayın.UNUTMAK FİZYOLOJİK,ÇALIŞMAMAK
PATOLOJİKTİR.Bu yüzden tüm branşları çalışırken bu aşamaları
geçirdikten sonra bir önce çalıştığımız yada unutmaya
başladığımız branşı hızlıca tekrar etmeliyiz.Belki de en sıkıcı
nokta budur. Buda PSİKOLOJİK SAVAŞTIR. Unut tekrar et. Unut
tekrar et. Unut tekrar et.İşte bu aşamada kopmazsanız TUS’u
kazandınız sayılır.İsterseniz 70 puan üzerini isteyin…
TEKRAR AYNI KAYNAKTAN
YAPILMALIDIR. Fotografik hafıza gelişebilmesi için…
Bu aşamalar bittikten
sonra ise lütfen OLMASINI DİLEYİN ve TUS’ a girin.Olduğunu
göreceksiniz.Hemde çok rahat…Çevrenizde birçok TUS’u kazanan
kişi vardır.NEDEN BİRİDE SİZ OLMAYASINIZ???
